Μελίες ή Μελιάδες (οι)


Οι νύμφες των δασών Μελίες ή Μελιάδες ήταν κόρες της Γαίας, η οποία τις γέννησε με τις σταγόνες του αίματος που χύθηκαν από τον Ουρανό, όταν τον ακρωτηρίασε ο Κρόνος. Από το ίδιο αίμα γεννήθηκαν οι Γίγαντες και οι Ερινύες.

Αναφέρονται οι εξής εννιά Μελίες: Αδράστεια, Αρέθουσα, Βριθώ, Γλαύκη, Ελίκη, Ίδη, Κελαινώ, Κρίμη και Κυνόσουρα.

Οι Μελίες προτιμούσαν να ζουν στα δέντρα της μελίας ή μελιάς (φλαμουριάς). Σε ανάμνηση της γέννησής τους από αίμα, το ξύλο της φλαμουριάς το χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή των δοράτων που προκαλούσαν το θάνατο.

Από τις Μελίες Νύμφες προήλθε και το "χάλκινο γένος", το τρίτο γένος που κατοίκησε τη γη, που ήταν πολεμοχαρές, σκληρό κι εξαφανίστηκε.

Βιβλιογραφία - πηγές

Καλλίμαχος, Ύμνοι, 1

Ζεῦ, σὲ δὲ Κυρβάντων ἑτάραι προσεπηχύναντο
Δικταῖαι Μελίαι, σὲ δ' ἐκοίμισεν Ἀδρήστεια
λίκνῳ ἐνὶ χρυσέῳ, σὺ δ' ἐθήσαο πίονα μαζόν
αἰγὸς Ἀμαλθείης, ἐπὶ δὲ γλυκὺ κηρίον ἔβρως.

Ευστάθιος, Παρεκβολές στην Ιλιάδα του Ομήρου, 4, 414

δῆλον δ' ὅτι καὶ νυμφῶν
ὄνομα αἱ Μελίαι, ὡς καὶ παρ' Ἡσιόδῳ.

Γαληνός, Αλληγορίες στη Θεογονία του Ησίοδου

ῥαθάμιγγες δ' αἱματόεσσαι τῶν τοῦ
οὐρανοῦ αἰδοίων καταρρέουσι, καὶ ταύτας ἡ γῆ δέχεται
καὶ ἐξ αὐτῶν γεννᾷ τὰς Ἐρινῦς, τοὺς Γίγαντας καὶ τὰς
Μελιάδας Νύμφας διὰ τοὺς ἐπισυμβαίνοντας μόχθους καὶ
αἱματηροὺς ἱδρῶτας καὶ πολέμους, περί τε πόλεων καὶ
χωρῶν εὐκράτων καὶ γονίμων γαιῶν.

Ησίοδος, Θεογονία, 176
Ησίοδος, Ασπίδα, 420
Ησίοδος, Έργα και Ημέρες, 145
Όμηρος, Ιλιάδα, Π, 143