Ήβη (η)


Η Ήβη ήταν κόρη του Δία και της Ήρας και προσωποποίηση της νεότητας. Αδέλφια της ήταν ο Άρης και η Ειλείθυια.

Ο ρόλος της μέσα στη θεϊκή οικογένεια ήταν της υπηρέτριας. Ετοίμαζε το λουτρό του Άρη, βοηθούσε την Ήρα να ζέψει το άρμα της και πριν την αρπαγή του Γανυμήδη, από το Δία, εκείνη ήταν που σέρβιρε το νέκταρ.

Χόρευε μαζί με τις Μούσες και τις Ώρες όταν ο Απόλλωνας έπαιζε τη λύρα του.

Μετά την αποθέωση του Ηρακλή και τη συμφιλίωσή του με την Ήρα, η Ήβη τον παντρεύτηκε και του χάρισε την αιώνια νεότητα των θεών, που η ίδια συμβόλιζε.

Βιβλιογραφία - πηγές

Αθήναιος, Δειπνοσοφιστές, 10

καὶ τὴν Ἥβην δέ τινες ἀνέπλασαν
οἰνοχοοῦσαν αὐτοῖς, ἴσως διὰ τὸ ἡβητήρια καλεῖσθαι
τὰ συμπόσια.

Αθήναιος, Δειπνοσοφιστές, 12

οἱ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο
χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη
νέκταρ ἐῳνοχόει, τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι
δειδέχατ' ἀλλήλους.

Ησίοδος, Θεογονία

λοισθοτάτην δ' Ἥρην θαλερὴν ποιήσατ' ἄκοιτιν·
ἡ δ' Ἥβην καὶ Ἄρηα καὶ Εἰλείθυιαν ἔτικτε
μιχθεῖσ' ἐν φιλότητι θεῶν βασιλῆι καὶ ἀνδρῶν.

Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη

τὴν δ' Ἥραν μετὰ τὴν τέκνωσιν μυθολογοῦσι συν-
οικίσαι τὴν Ἥβην τῷ Ἡρακλεῖ, περὶ ἧς καὶ τὸν
ποιητὴν τεθεικέναι κατὰ τὴν Νεκυίαν
εἴδωλον, αὐτὸς δὲ μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσι
τέρπεται ἐν θαλίαις καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην

Όμηρος, Δ, 2 και Ε, 722
Ομηρικός Ύμνος στον Απόλλωνα, 195
Ησίοδος, Θεογονία, 922, 950
Παυσανίας, 2, 13, 3
Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1, 3, 1